ਪੁੰਜਾਬ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ..........
ਆਰੀ ਆਰੀ ਆਰੀ
.ਮੁੰਡਾ ਮੇਰਾ ਰੋਵੇ ਅੱਬ ਨੂੰ
ਤੂੰ ਕਾਹਿਦਾ ਪਟਵਾਰੀ
ਲਡੂਆਂ ਨੂੰ ਚਿਤ ਕਰਦਾ
ਲਡੂਆਂ ਨੂੰ ਚਿਤ ਕਰਦਾ
ਮੁੰਡਿਆ ਤੇਰੀ ਕੀ ਸਰਦਾਰੀ .....
ਮੇਲਾ ਵੇਖਣ ਚਲੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ
ਮੇਲੇ ਵਿਚ ਭੀੜ ਸੀ ਭਾਰੀ
ਜੇਠ ਵੇਖੇ ਘੂਰ ਘੂਰ ਕੇ
ਤੇਰੇ ਸਿਰ ਸੂਹੀ ਫੁਲਕਾਰੀ
ਹੀਰ ਕੱਡੇ ਅੱਜ ਜਲੇਬੀ
ਰਾਂਝੇ ਨੇ ਵੇਹੜੇ ਹੇਕ ਮਾਰੀ ....
ਅਖ ਵਿਚ ਦੇਖੋ ਤੇਲ ਪੈ ਗਿਆ
ਟੂਟ ਪੈਣੇ ਨੇ ਦੇ ਜਲੇਬੀ ਮਾਰੀ .....!!
ਲੋਕ ਏਥੇ ਆ ਗਏ ਨੇ ਓਪਰੇ
ਚੱਲ ਚੱਲੀਏ ਏਥੋਂ ਥੋੜਾ ਕੁ ਪਰੇ
ਬੰਦੇ ਤੋਂ ਬੰਦੇ ਦਾ ਪਾੜਾ ਵਧ ਗਿਆ
ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਹਰ ਮੋੜ ਉਤੇ ਵਿਤਕਰੇ
ਝਗੜਦੇ,ਮਰਦੇ ਤੇ ਮਾਰਦੇ
ਲੋਕ ਕਿੰਨੇ ਹੋ ਗਏ ਨੇ ਸਿਰਫਿਰੇ
ਸੁੱਖ ਮੰਗੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੀਵਾਰ ਦੀ
ਬੇਬੇ ਚਿੜੀਆਂ ਵਾਸਤੇ ਚੋਗਾ ਧਰੇ
ਪੁੱਤ ਪੌਂਡਾਂ ਡਾਲਰਾਂ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿਚ
ਮਾਪੇ ਵਿਚਾਰੇ ਭਾਲਦੇ ਨੇ ਆਸਰੇ
ਵਸਤਰ ਜਿੰਨਾਂ ਨੇ ਪਹਿਨੇ ਕੱਚ ਦੇ
ਉਹ ਅੱਜ ਵੀ ਮਰੇ ਕੱਲ ਵੀ ਮਰੇ
ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਬੋਟ ਕਿਥੇ ਰਹਿਣਗੇ
ਆਲ੍ਹਣੇ ਥਾਂ ਦਿੱਸਦੇ ਨੇ ਪਿੰਜਰੇ
ਬੋਲਬਾਲਾ ਝੂਠ ਦਾ ਸਾਰੀ ਜਗ੍ਹਾ
ਸੱਚ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਵਿਰਲਾ ਹੀ ਭਰੇ
ਕਾਲੇ ਪਾਣੀ ਕਈਆਂ ਜੀਵਨ ਗਾਲਿਆ
ਬੈਠੇ ਰਹੇ ਕੁਝ ਲੋਕ ਉਦੋਂ ਵੀ ਘਰੇ