ਲੋੜ......
ਕੱਲ ਮੈਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਦੀ
ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ
ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਮੌਨ ਪਏ
ਇਕ ਪੱਥਰ ਦੀ . ..
ਰਾਤ ਦੇ ਹ੍ਨੇਰੇ 'ਚ
ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ
ਬੁੱਕਲ'ਚ ਲੈ ਕੇ
ਦੇਰ ਤਕ ਰੋਂਦੀ ਰਹੀ
ਲਗਾ.....
ਮੈਂ ਕੁਝ ਸਖਤ ਜਿਹੀ
ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ
ਤੇ ਉਹ ....
ਮੋਮ ਜਿਹਾ
ਪਿਘਲ ਗਿਆ ਹੈ
ਖੋਰੇ ....
ਸਾਨੂ ਦੋਹਨਾ ਨੁੰ ਹੀ
ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ
ਲੋੜ ਸੀ .......!!
ਪੋਸਟ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਪਢ ਲਈ, ਹੁਣ
4 टिप्पणियाँ:
ਖੋਰੇ ....
ਸਾਨੂ ਦੋਹਨਾ ਨੁੰ ਹੀ
ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ
ਲੋੜ ਸੀ .......!!
ਤਾਂ ਕਿ ਦੋ ਦਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਮਿਲ ਸਭ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਕਵਿਤਾ ਬਣ ਸਕਣ
ਬਹੁਤ ਖੂਬ ਜੀ
Ik doojey dee lor tey hee tan eh jag tikiyaa hyaa hai. Bahut achcha likhiya hai tuseen.
Hrarkeerat jee tuhadi har rachana te main nishabad ho jandi han apne jazbatan noo shabd den vich tuhadi kalam jaraa vee kanjoosee naheen karadee pataa nahin kithom aine anmol shabad lai ke aaoondi hai bahut sohani kavita layee dhanvaad
Tuhadi rachna bahut khoobsoorat hai.Ed.ROOP.
एक टिप्पणी भेजें